logotype

 

caldi 2Massimiliano Caldi

Pierwszy dyrygent Polskiej Filharmonii Bałtyckiej im. Fryderyka Chopina w Gdańsku. Pierwszy dyrygent i dyrektor artystyczny Filharmonii Koszalińskiej im. Stanisława Moniuszki. Zdobywca pierwszej nagrody w VI Międzynarodowym Konkursie Dyrygentów im. Grzegorza Fitelberga (1999).

Posiadający bogate doświadczenie w zakresie muzyki symfonicznej, operowej, operetkowej i baletowej, w centrum jego zainteresowań znajdują się współczesna muzyka operowa i odrodzenie XIX-wiecznej opery, z jasnym, prostym stylem. Massimilioano Caldi wyróżnia się niezwykle profesjonalnym przygotowaniem interpretacji.

Jest też uwielbiany przez orkiestry z całego świata za wyjątkowy muzyczny smak i osobowość.

We Włoszech regularnie współpracuje z Opera di Firenze/Maggio Musicale Fiorentino i Teatrem Miejskim Piacenzy. Jako dyrygent-symfonik pracuje z orkiestrą Sinfonica Abruzzese i Orkiestrą Filharmonii Toscaniniego.

Przez kilka sezonów artystycznych prowadził orkiestry w dziełach symfonicznych i operowych w instytucjach, takich jak: Fondazione Arena di Verona, Teatr Miejski w Bolonii, Teatr Królewski w Turynie czy Teatrze Wielkim w Palermo.
Na przestrzeni ostatnich lat mediolańską współpracę poszerzył o trasę koncertową po Omanie, z orkiestrą Opery La Scala. Prowadził też koncerty na Zamku Królewski w Warszawie z solistami Opery La Scala, z muzykami Opery Verdiego z Mediolanu i Orkiestry Of The Musical Afternoons.
We Włoszech współpracuje regularnie z Teatro del Maggio Musicale Fiorentino, Teatro Greco Politeama in Lecce and with Arena di Verona Symphonic Orchestra and Chorus.
Pośród prowadzonych przez niego orkiestr i zespołów z Włoch znajdują się: Turin Teatro Regio Orchestra, Palermo Teatro Massimo Orchestra, Orchestra di Padova e del Veneto, Orchestra Sinfonica della Provincia di Bari i Fondazione "Arturo Toscanini" Orchestra.

Od 31 sierpnia do 6 września Massimiliano Caldi prowadził kursy mistrzowskie w Teatro di Castello we Florencji.
W Polsce regularnie koncertuje w najważniejszych filharmoniach i uczestniczy w znanych polskich festiwalach muzycznych. Dyrygował także w trakcie spektakli w najważniejszych teatrach operowych.

Pośród polskich orkiestr, z którymi współpracował, znajdują się: Polska Orkiestra Radiowa, Sinfonia Iuventus, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia, Orkiestra Filharmonii Krakowskiej, Orkiestra Filharmonii Łódzkiej, Orkiestra Filharmonii Szczecińskiej i Orkiestra Filharmonii Podkarpackiej.

W Europie koncertował w Konzerthaus of Vienna, Brucknerhaus of Linz, Festspielhaus w Baden-Baden, w Sali Beethovena w Bonn, w Jarhunderthalle Hoechst  we Frankfurt, w Sali Franza Liszta w Budapeszcie, w praskim Rudolfinum,  w Rosengarten w Mannheim, a także w prestiżowych salach w Amsterdamie, Mokswie, Sankt Petersburgu, Monachium, Segedynie, Bienne i w rejonie Estremadury w Hiszpanii.

W Izraelu prowadził orkiestrę Israel Sinfonietta Beer Sheva. W Brazylii orkiestrę Santo André. W czerwcu 2011 roku w Santiago uczestniczył w wyjątkowym projekcie z Chilijską Orkiestrą Symfoniczną.

W styczniu i lutym 2016 roku odbył tournée po USA z Orkiestrą Symfoniczną Polskiej Filharmonii Bałtyckiej.

Zbiór dzieł, które prowadził od 1991 roku zawiera takie kompozycje, jak: „Orfeusz i Eurydyka” Christopha Willibalda Glucka, „Cyganerię” Giachomo Pucciniego, „Salome” Richadra Straussa, „Nabucco”, „Rigoletto Traviatę” i „Trubadura” Giuseppe Verdiego, „Così fan tutte” Don Giovanniego, „Wesele Figara” Wolfganga Amadeusza Mozarta, „Rapsodię Satanicę” i „Rycerskość wieśniaczą” Pietra Mascagniego, „Cyrulika sewilskiego” Gioacchino Rossiniego, „Normę” Vincenza Belliniego, „Carmina Burana” Carla Orffa, „I Due timidi” i „La notte di un nevrastenico”  Nino Roty.
Massimiliano Caldi pracował także nad rekonstrukcjami XIX-wiecznych oper: „Il Macco” Ferdinanda Ranuzziego, którą poprowadził w Teatro Guardassoni w Boloni w roku 2006 oraz „Don Bucefalo” i „ Re Lear” Antonia Cagnoniego, prowadząc je w 2008 i 2009 roku w trakcie festiwalu Valle d’Itria w Martina Franca.

W trakcie ostatniego Festiwalu Muzyki Polskiej w Krakowie (2011) dyrygował operą „Pierre de Medicis” Józefa Michała Poniatowskiego - było to pierwsze polskie wykonanie tej opery.

Massimiliano Caldi chętnie prowadzi także współczesne spektakle operowe. Dyrygował światową premierą opery Peter Uncino Tutiny i Nevebianca Betty.
Wśród jego artystycznych osiągnięć są także premierowe wykonania dzieł symfonicznych, między innymi „Limen and Midrash Temurah” Carla Alessandro Landiniego, „Pentalogon Quintett” Ivana Fedelego, „1260 North Wetherly Drive” Carla Boccadoro, uwertury „Chatrang” Ludovico Einaudiego, „Invano morte desio” Carla Galantego, „Ego Alter” na orkiestrę smyczkową Federico Biscionego, „5 Racconti orientali” Luki Mosci i „Trio Concerto” Mikołaja Gòreckiego.