Klasyka na Ołowiance – Karłowicz – mistrz pieśni polskich

Anna Fabrello – sopran
Aleksandra Mozgiel-Medyńska – fortepian
Dominika Glapiak – prowadzenie, kierownictwo artystyczne

W programie repertuar, w którego centrum znajdą się pieśni Mieczysława Karłowicza, warte przedstawienia także ze względu na obchodzoną w 2026 roku rocznicę jego urodzin.

Geniusz w mgnieniu oka – tak, można by podsumować obecność i twórczość Mieczysława Karłowicza. Żył niesamowicie krótko, a zdążył pozostawić po sobie wiele niewątpliwych arcydzieł. W tym właśnie swoje pieśni. Mieczysław Karłowicz (1876-1909) zasługuje na miano prawdziwego mistrza pieśni‑miniatur. Choć jego twórczość pieśniarska trwała zaledwie kilka lat, pozostawił około 22 utworów, spośród których wydał jedynie te, które uważał za najdojrzalsze – choćby „Zasmuconej”, „Smutną jest dusza moja” czy „Pamiętam ciche, jasne, złote dnie”.
Najczęściej sięgał po teksty Tetmajera, Asnyka, Krasińskiego czy Heinego, łącząc melodię z barwną harmoniczną paletą fortepianu. Akompaniament zyskał miano równorzędnej głosowi linii narracyjnej. To połączenie liryki, melancholii i wyrafinowanej faktury pianistycznej sprawia, że jego pisane wcześnie pieśni zwiastują późniejsze poematy symfoniczne i emocjonalną dojrzałość twórcy.
W tych krótkich formach artysta zawarł refleksję nad przemijaniem, tęsknotą i miłością – tematami odwiecznymi i uniwersalnymi, wyrażonymi językiem neoromantycznym, a jednocześnie wyraźnie osobistym i słowiańsko zabarwionym. Pieśni Karłowicza to nie tylko preludium jego dzieł orkiestrowych, ale samodzielna panorama emocji, formy i koloru, która trwa – mimo upływu czasu – jako wybitna część polskiej kultury muzycznej.

Czas trwania koncertu: ok. 70'